امروز پنجشنبه 26 مرداد 1396  -  24 ذیقعده 1438  -  17 آگوست 2017

 


Print

کودک دو ساله چه بخورد و چه نخورد؟

سلامتی در طول زندگی مسئله ای نیست که بتوان در مدت زمان کوتاهی به آن دست یافت بلکه نیاز به مدت زمان طولانی و همچنین استفاده از روش های مختلف دارد. تغذیه ی مناسب باید از همان دوران کودکی برای فرد فراهم باشد.

به گزارش کودک مدیا به نقل از دکتر سلام،بيشتر پزشکان اطفال و انجمن ترويج تغذيه با شيرمادر، عقيده دارند که برعکس سال اول که توصيه مي شود تغذيه با شيرمادر مقدم بر غذاي کمکي باشد، در سال دوم زندگي با توجه به اهميت بيشتر غذاهاي جامد، تا حدامکان بايد شيرمادر بعد از غذا به کودک داده شود…
 
دفعات تغذيه کودک هم (به غير از شيرمادر) هنوز بايد مانند سال اول ۵ تا ۶ بار در روز باشد. اين توصيه ها، موفقيت شما را در تغذيه شيرخوارتان تضمين مي کند:
 
۱) بين ۱ تا ۵/۱ سالگي، زمان تغيير تغذيه کودک از غذاهاي کمکي به غذاهاي سفره خانواده است. نبايد در اين کار تعلل کنيد.
 
۲) توصيه مي شود تا ۱۸ ماهگي باتوجه به تحمل کودک و به تدريج، غذاهاي سال اول زندگي به سفره خانواده تبديل شود. بهتر است با حوصله و صبر کودک را با مواد غذايي جديد در سفره و خانواده آشنا کنيد.
 
۳) اگر شروع غذا يکباره باشد و از آنچه در سفره خانواده وجود دارد به کودک داده شود، پذيرش و هضم آن براي او مشکل مي شود، بنابراين ابتدا بايد تغييراتي در غذا داد مثلا در سفره خانواده اگر برنج (پلو) به صورت کته يا کاملا نرم شده نيست، مي توان آن را با پشت قاشق و کمي آب خورش، نرم و له کرد يا اگر خوراک سيب زميني و گوشت و… وجود دارد، کمي نان را در آب خوراک نرم کرد و همراه با گوشت و سيب زميني که با پشت قاشق له و نرم شده است، به کودک داد.
 
۴) سفيده تخم مرغ را مي توان همان طور که خوردن زرده را شروع کرده است، کم کم و کاملا پخته و سفت به مقدار کم به او داد و به تدريج به يک سفيده کامل رساند. به اين ترتيب کودک مي تواند يک روز در ميان يک تخم مرغ کامل به صورت نيمرو، املت يا آبپز بخورد؛ اما هر روز هم مي تواند از سفيده تخم مرغ استفاده کند.
 
۵) از گروه چربي و شيريني ها نيز بايد استفاده کرد. استفاده از اين گروه به صورت غني کردن غذاي کودک با روغن نباتي يا کره تا حدي که جاي مواد غذايي ديگر را نگيرد الزامي است.

۶) حبوبات، غني از مواد پروتئيني و املاح هستند که معمولا از اواخر سال اول زندگي به رژيم غذايي کودک اضافه مي شوند. در سال دوم نيز به تدريج بر تنوع آن افزوده مي شود و به صورت کاملا پخته شده (بعد از خيس کردن و جداکردن پوست آن) همراه با سيب زميني و روغن زيتون مي تواند مورد استفاده قرار گيرد.

۷) نياز به کلسيم و پروتئين عمدتا از طريق شيرمادر و ماست پاستوريزه اي که کودک در روز مي خورد، تامين مي شود.

۸) فراموش نکنيد که هنوز هم معده کودک کوچک است و نبايد آن را با آب يا آبميوه يا ميوه پر کرد. آبميوه در حجم کم به عنوان يک نوشيدني خنک از ميوه هاي تازه يا از شربت هاي خانگي بعد از بازي و تقلاي کودک در يک روز گرم، بسيارمطبوع و لذت بخش است اما افراط نکنيد.

۹) مصرف ميوه هاي مختلف، ۲ تا ۳ بار در روز به مقدار توصيه شده، هم بخشي از نياز هاي کودک به ويتامين هاي A و C را تامين مي کند و هم به علت داشتن فيبر، کار دستگاه گوارش را تسهيل خواهد کرد.

۱۰) غذاهاي خيلي شيرين يا نوشيدني در حجم زياد در فاصله ۲ وعده غذا، باعث کاهش اشتها مي شود و ممکن است کودک را از خوردن غذاي اصلي بازدارد.

۱۱) در برنامه غذايي کودک ۱ تا ۲ ساله تنقلاتي مثل پفک، چيپس، شکلات و نوشابه جايي ندارد و در صورتي که فعاليت کودک زياد باشد، استفاده از ميان وعده هاي انرژي زا مانند خرما، کشمش، مربا، کمپوت، ژله، بيسکويت، بستني پاستوريزه، بادام و پسته بونداده (ولي ريز و پودرشده مخلوط با ماست) به شرطي که جاي وعده اصلي غذا را نگيرد، مفيد است.

۱۲) کودکان ۱ تا ۲ ساله هنوز هم در معرض خطر خفگي هستند و موادي مانند تکه هاي سوسيس، دانه انگور، سبزي هاي خام، فندق، بادام، ذرت بوداده، آبنبات و… نبايد در دسترسشان باشد. همچنين وقتي دراز کشيده اند يا در حال دويدن هستند نبايد به آنها غذا داد.

۱۳) کودک را هنگام غذاخوردن تنها نگذاريد. هميشه يک نفر بايد (حتي تا ۳ سالگي) بر غذاخوردن کودک نظارت داشته باشد. فرزندتان را بنشانيد و به او غذا بدهيد. مراقب جويدن غذا و بلعيدنش باشيد. اگر کودک در اتومبيل يا در کالسکه در حال حرکت است، به او غذا ندهيد.

۱۴) ميوه هاي آلرژي زا مانند کيوي، خربزه و موادي که هضم آنها مشکل است مثل پوست حبوبات هنوز هم در برنامه غذايي کودک جايي ندارند.

۱۵) در طول سال دوم زندگي، مصرف قطره ويتامين هاي A و D يا مولتي ويتامين و قطره آهن به همان مقدار قبلي بايد ادامه داشته باشد و اين تصور که آهن باعث سياهي دندان ها مي شود، نبايد مانع مصرف آن شود.

۱۶) همزمان با افزايش دندان هاي کودک، غلظت و سفتي غذا را بيشتر کنيد و غذاهايي به او بدهيد که قابل جويدن باشد.

۱۷) هنگام دندان درآوردن اگر براي بي حسي لثه از دارو استفاده مي کنيد، سعي کنيد نزديک زمان غذا خوردن نباشد چون باعث بي حسي ماهيچه هاي گلو مي شود و بلعيدن غذا را مشکل مي کند.

۱۸) تغييرات روز به روز يا ماه به ماه در اشتهاي کودک طبيعي است. بعضي از بچه ها بد غذا و سخت گير و برخي خوش اشتها هستند. تا زماني که الگوي رشد کودکتان مناسب است، نگران نباشيد. همان طور که ناديده گرفتن آنچه کودک مي خورد يا نمي خورد، عاقلانه نيست، يکدندگي و تبديل غذا خوردن به جنگ و جدل هم درست نيست. اگر به نظرتان ميزان دريافت انرژي و کالري کودک شما کمتر از قبل يا نامتناسب سنش است طبق راهنماي ضميمه برنامه ريزي کنيد.



 
پنجشنبه 4 خرداد 1396
بازدیدها 399
دیدگاه ها 0
امتیاز 2.7 از 5
شناسنامه خبر:
کد مطلب: 5543


ارسال نظر:
ارسال
نظرات کاربران: