امروز چهارشنبه 4 اسفند 1395  -  24 جمادی الاول 1438  -  22 فوریه 2017

 


Print

پرخاشگری در کودکان را جدی بگیریم.

عضو هیات علمی گروه روان پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی حضرت فاطمه(س) شیراز، با تشریح زیان های فردی و اجتماعی پرخاشگری بیان داشت: پیامدهای زیانباری برای کودک پرخاشگر و اطرافیان وجود دارد و در صورت درمان نشدن در دوران کودکی، در سنین بزرگسالی نیز این عواقب ادامه می یابد.

عضو هیات علمی گروه روان پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی حضرت فاطمه(س) شیراز، با تشریح زیان های فردی و اجتماعی پرخاشگری بیان داشت: پیامدهای زیانباری برای کودک پرخاشگر و اطرافیان وجود دارد و در صورت درمان نشدن در دوران کودکی، در سنین بزرگسالی نیز این عواقب ادامه می یابد.
 
به گزارش دریافتی ایرنا از روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، دکتر شهرزاد یکتا طلب افزود: پرخاشگری رفتاری است که منجر به آسیب یا صدمه به دیگران می شود و شامل دو نوع آشکار و رابطه ای است. 
 
اواضافه کرد: پرخاشگری آشکار شامل پرخاشگری فیزیکی و کلامی است، درپرخاشگری آشکار،کودک به دیگران صدمه بدنی وارد می کند یا او را به چنین صدمه ای مانند کتک زدن، لگد زدن یا تهدید به کتک زدن، تهدید می کند.
 
این عضو هیات علمی دانشکده پرستاری و مامایی ادامه داد:در پرخاشگری رابطه ای، محرومیت اجتماعی و شایعه پراکنی علیه دیگران رخ می دهد و به رابطه همسالان آسیب می رساند، پرخاشگری رابطه ای در مورد کودکانی به کار می رود که به صورت عمدی سایر کودکان را از گروه دور و منزوی می کنند.
 
یکتا طلب بیان کرد: یکی از جنبه های مهم موضوع پرخاشگری، کاوش برای پی بردن به علت پرخاشگری در کودکان پیش دبستانی است؛ در این زمینه دو دیدگاه عمده مطرح شده است که نخست دیدگاه غریزی و فطری و دوم دیدگاهی مبنی بر وجود منشاء اجتماعی پرخاشگری است.
 
وی گفت: گروهی از صاحبنظران علوم رفتاری معتقدند که پرخاشگری کودکان، رفتاری است که ریشه در ذات و فطرت او دارد، بدین معنی که پرخاشگری به عنوان یک نیروی نهفته در کودک وجود دارد، حال اگر چنین انرژی به شکل مطلوب و صحیح مانند ورزش و بازی ها تخلیه شود، جنبه سازندگی دارد در غیر این صورت به گونه ای مخرب تخلیه می شود.
این عضوهیات علمی دانشکده پرستاری و مامایی به نقش خانواده در بروز پرخاشگری کودکان اشاره کرد و افزود: خانواده می تواند از جهت های مختلف موجب بروز یا تشدید پرخاشگری کودکان شود که مهم ترین این عوامل شامل نحوه برخورد والدین با نیازهای کودک، وجود الگوهای نامناسب در خانواده، تشویق رفتار پرخاشگرانه و تنبیه والدین می شود.
یکتاطلب یکی دیگر از عوامل موثر بر پرخاشگری کودکان را محیط جامعه دانست و اضافه کرد: اگر محیط خانه از سلامت کافی برخوردار باشد اما نبودن سلامت در رفتار برخی از اقشار جامعه مشهود باشد می توان گفت که بخشی از زحمات مربیان و والدین به هدر می رود.
 
او ادامه داد: درک کودکان از خشونت برنامه های تلویزیونی نیز عامل مهمی در تاثیرپذیری آنان از رفتارهای خشونت آمیز است از آنجا که کودکان توانایی کامل در تشخیص واقعیت از خیال را ندارند، به نظر می رسد که خشونت در فیلم های تخیلی و نقاشی متحرک را واقعی تلقی می کنند.
 
این عضو هیات علمی دانشکده پرستاری و مامایی به رفتار مربیان مهد کودک نیز اشاره کرد و گفت: رفتار مربیان مهدکودک می تواند موجب ایجاد پرخاشگری در کودکان شود؛ در کلاس هایی که مقررات شدید برای کودک به کار گرفته می شود حالت پرخاشگری پیدا می کنند.
 
یکتاطلب با اشاره به شیوه های درمان این رفتار اضافه کرد: رفتار درمانی تقویت، از روش های موثر و کارآمد در کنترل مشکلات رفتاری محسوب می شود و با توجه به اینکه تاکنون مطالعه ای در خصوص استفاده از روش رفتار درمانی تقویت بر پرخاشگری کودکان پیش دبستانی از راه آموزش به مربیان مهد کودک و پیش دبستانی صورت نگرفته است و با توجه به این مساله که کودکان بخش زیادی از زمان های مفید بیداری را در مهد کودک و در تماس با مربیان خود می گذرانند، آموزش مربیان می تواند تاثیر بسزایی بر کاهش رفتارهای پرخاشگرانه داشته باشد.




 
یکشنبه 19 دى 1395
بازدیدها 51
دیدگاه ها 0
امتیاز 0 از 5
شناسنامه خبر:
کد مطلب: 4496
منبع : ایرنا


ارسال نظر:
ارسال
نظرات کاربران: